| Lucía Puenzo |
|---|
 |
| Nacemento | 28 de novembro de 1973 e 28 de novembro de 1976 |
|---|
| | Buenos Aires |
|---|
| Nacionalidade | Arxentina |
|---|
| Alma máter | Universidade de Buenos Aires e sen etiquetar |
|---|
| Ocupación | directora de cine, novelista, escritora e guionista |
|---|
| Pai | Luis Puenzo |
|---|
|
|
| [ editar datos en Wikidata ] |
|
Lucía Puenzo, nada en Buenos Aires o 28 de novembro de 1976, é unha escritora, directora e guionista de cine arxentina, que ademais traballa con produción executiva e investigación.
Traxectoria[editar | editar a fonte]
Puenzo formouse en Guión Cinematográfico na Escola Nacional de Experimentación e Realización Cinematográfica (ENERC) de Buenos Aires, graduándose en 2000.
Debutou como novelista en 2004 coa novela El niño pez e desde estón escribiu: Nueve minutos (2005), La maldición de Jacinta Pichimahuida (2007), La furia de la langosta (2009), Wakolda (2010), que foron traducidas a outros idiomas.
Antes da publicación destes libros, Lucía Puenzo traballara no cine como guionista e en 2007 dirixiu a súa primeira película, XXY, coa que obtivo máis de 20 premios internacionais, entre eles o Grand Prix da Semana da Crítica no Festival de Cannes dese ano. O filme foi candidato aos Premios Goya e gañou o Ariel á mellor cinta estranxeira; recibiu tamén galardóns á mellor película e á mellor dirección nos festivais de Edimburgo, Bangkok, de Atenas e de Montreal, entre outros. A este filme seguiulle ao ano seguinte Los invisibles e en 2009 estreou a primeira adaptación dunha novela: El niño pez.
En 2013 levou ao cine, co mesmo título, o seu libro Wakolda, que se desenvolve en Bariloche e trata sobre a estancia en Arxentina do criminal nazi Josef Mengele. Coprodución de varios países, en España estreouse baixo o nome de El médico alemán. No segundo Festival Internacional Unasur Cine, celebrado en San Juan, obtivo catro premios: mellor película, mellor dirección (Lucía Puenzo), mellor actriz (Natalia Oreiro) e revelación (Florencia Bado).[1][2]
En 2010 a revista británica Granta e Granta en español seleccionárona como unha das 22 mellores escritoras en castelán menores de 35 anos.[3]
É filla do tamén director de cine Luís Puenzo.
Filmografía[editar | editar a fonte]
| Ano
|
Película
|
Papel
|
| 2000
|
(H) Historias cotidianas
|
Guionista
|
| 2003
|
La puta y la ballena
|
| 2006
|
A través de tus ojos
|
| 2007
|
XXY
|
Directora e guionista
|
| 2008
|
Los invisibles
|
Directora
|
| 2009
|
El niño pez
|
Directora e guionista
|
| 2010
|
Más adelante (curta)
|
Directora
|
| 2013
|
Wakolda
|
Directora e guionista
|
| Ano
|
Ficción
|
Papel
|
| 2015
|
Cromo (serie de TV)
|
Directora
|
Novelas[editar | editar a fonte]
- El niño pez, Beatriz Viterbo, Buenos Aires, 2004 (Emecé/Planeta 2013)
- Nueve minutos, Beatriz Viterbo, Buenos Aires, 2005 (Emecé/Planeta 2013)
- La maldición de Jacinta Pichimahuida, Interzona, Buenos Aires, 2007 (Emecé/Planeta 2013)
- La furia de la langosta, Mondadori, Buenos Aires, 2009 (España: Duomo Ediciones, 2013)
- Wakolda, Emecé/Planeta, 2011 (España: 2013)
- Los invisibles, TusQuets, 2018
Premios e nomeamentos[editar | editar a fonte]
Premios Goya[editar | editar a fonte]
| Ano
|
Categoría
|
Película
|
Resultado
|
| 2007
|
Mellor película estranxeira
|
XXY
|
Gañadora
|
| 2014
|
Mellor película estranxeira
|
Wakolda
|
Nomeada
|
Premio Ariel[editar | editar a fonte]
| Ano
|
Categoría
|
Película
|
Resultado
|
| 2008
|
Mellor película iberoamericana
|
XXY
|
Gañadora
|
Premio Cóndor de Prata[editar | editar a fonte]
| Ano
|
Categoría
|
Película
|
Resultado
|
| 2008
|
Mellor película
|
XXY
|
Gañadora
|
| Mellor director
|
Nomeada
|
| Mellor guión adaptado
|
Gañadora
|
| 2014
|
Mellor película
|
Wakolda
|
Gañadora
|
| Mellor director
|
Gañadora
|
| Mellor guión adaptado
|
Gañadora
|
Outros premios[editar | editar a fonte]
- Atenas de Ouro 2008 por XXY (Festival Internacional de Cine de Atenas)
- Premio Kinnaree de Ouro 2007 por XXY (Festival Internacional de Cine de Bangkok)
- India Catalina de Ouro 2008 por XXY (Festival de Cine de Cartagena)
- Premio a Novo Director 2008 por XXY (Festival Internacional de Cine de Edimburgo)
- Premio dos Críticos de Cine de Quebec 2007 por XXY (Festival de Cine Novo de Montreal)
- Premios á mellor película e mellor dirección do segundo Festival Internacional Unasur Cine, celebrado en San Juan, por Wakolda (o filme obtivo ademais o premio á mellor protagónista —Natalia Oreiro— e actriz revelación, Florencia Bado)
- Mellor guión por Wakolda no Latin Beat Film Festival de Tokio (Xapón, 2013)
- Nomeada aos Premios Platino 2014 á Mellor Película, Mellor Dirección e Mellor Guión por Wakolda[4].
Notas[editar | editar a fonte]
- ↑ "Wakolda, premiada y con salas llenas". Consultado o 23 de setembro de 2013.
- ↑ ""Wakolda" fue la gran ganadora". Consultado o 23 de setembro de 2013.
- ↑ Winston Manrique Sabogal (1 de outubro de 2010). "La generación Granta en español (1)". Consultado o 8 de setembro de 2013.
- ↑ "Se anunciaron los nominados a los Premios Platino | Haciendo Cine". www.haciendocine.com.ar (en castelán). Consultado o 25 de xaneiro de 2018.
Ligazóns externas[editar | editar a fonte]
Wikimedia Commons alberga unha categoría multimedia sobre Lucía Puenzo.- "Lucía Puenzo", Cine Nacional.
- "Lucía Puenzo", en Biografías.es
| Control de autoridades |
 : Q459541- WorldCat
- VIAF: 32318775
- Allmovie: p406384
- AlloCiné: 190643
- BIBSYS: 8080751
- BNA: 000023982
- BNE: XX1670652
- BNF: 156012282
- CANTIC: a11131998
- GND: 137501064
- ICCU: IT\\ICCU\\PUVV\\353972
- IMDb: nm0699932
- ISNI: 0000 0001 2100 4551
- LCCN: no2004100013
- NKC: xx0163358
- NTA: 329359371
- SUDOC: 117244481
|
|---|
|
Wikimedia Commons alberga unha categoría multimedia sobre Lucía Puenzo.
: